All posts by kchemmer

Nu te zien bij Woest Oost


Woest Oost programmeert!
We nodigen andere inspirerende gezelschappen uit om hun voorstellingen bij ons in huis te spelen.

De eerste in deze rit is Yemma, de try-out van een bijzondere voorstelling van het Rotterdamse gezelschap WAT WE DOEN.

Yemma/ WAT WE DOEN

Wanneer: 24 september
Hoe laat: Inloop 20:15
20:30 start voorstellingvoorstelling met nagesprek voor klein publiek
Kaarten: €12,50 en gratis voor spelers van Woest Oost
Locatie: Oudewand 31, Zutphen

Er zijn maar beperkt kaarten beschikbaar: reserveer ze door een mailtje te sturen aan woestoost@gmail.com.
Kaarten kunnen op locatie via Tikkie of contant betaald worden.

Over Yemma
Welkom bij de intieme, informele try-out van de monoloog Yemma

Yemma is gemaakt naar het bekroonde boek van Mohammed Benzakour en schetst een poëtisch beeld van een zoon die zijn Marokkaanse moeder naar een Nederlands verzorgingstehuis brengt. Acteur Yahya Gaier speelt de zoon die na een herseninfarct  van zijn ‘yemma’, ineens haar verzorger is geworden. Hij gaat op zoek naar hoe hij in het doolhof van ziekenhuizen, therapeuten en zorginstellingen zijn moeder de beste zorg kan geven.

De voorstelling Yemma is een onderdeel van het project Een zorg voor later dat 30 september in première gaat en daarna op tournee door heel Nederland.

Over WAT WE DOEN

WAT WE DOEN is simpel uit te leggen. We maken als theaterorganisatie uitdagende projecten om het met mensen te hebben over de wereld om ons heen. Om een gesprek te starten over en ons te verdiepen in actuele maatschappelijke dilemma’s. Vaak doen we dat met theater, maar het kan ook met podcasts, stand up comedy en lezingen. We zoeken de vormen die passen bij onze onderwerpen én ons publiek.

Keti Koti – 2021

Op donderdag 1 juli dekten we bij Woest Oost de tafel. We vierden Keti Koti met ons bestuur, spelers en gasten.

We stonden stil bij de geschiedenis van ons gedeelde slavernijverleden en de nawerkingen ervan. Aan tafel deelden we persoonlijke ervaringen en inzichten. Een belangrijke stap naar het vergroten van onze onderlinge empathie en begrip en daarmee ook naar een meer inclusieve samenleving. Het was een mooie avond, de start van een nieuwe traditie en het eindigde in een feestje.

We nodigen Zutphen uit om volgend jaar op meer plekken in de stad een dialoogtafel te organiseren.
Kijk op www.ketikotitafel.nl voor meer informatie over Keti Koti en het organiseren van een diner!

Onbekend en onbemind – 2021

ONBEKEND EN ONBEMIND – Te zien op 4 en 5 mei 2021

Vanuit het landelijke Theater Na de Dam maakte Woest Oost dit jaar, in samenwerking met de Muzehof, een drieluik als voorstelling:  een beeldende, muzikale video en een voorstelling met een gespreks-geschenk bij het publiek thuis aan de deur.

Op 16 mei 1944 vond in Zutphen de razzia plaats die alle Sinti en Roma oppakte om deze vervolgens naar kamp
Westerbork te deporteren. Het was niet de Duitse- maar de Nederlandse politie die deze mensen arresteerden.
Zoni Weisz overleefde op bijzondere wijze deze Razzia. Jongeren uit Zutphen reflecteren op zijn verhaal en ervaringen. 
Onder leiding van theatermakers Irene Kriek en Jantien Fick maken deze jongeren de voorstelling: ‘Onbekend en onbemind’ 
Hoe komt het dat wij zo weinig van deze geschiedenis weten?
Wat betekent het om ‘anders’ te zijn en waarom zijn mensen zo bang voor mensen die anders leven dan zijzelf? 

Negen jongeren uit Zutphen gaan op zoek naar antwoorden, de geschiedenis van hun stad en naar hoe wij willen omgaan met het onbekende. 
Wat kunnen wij leren van deze verhalen opdat dit nooit meer zal gebeuren?

Publieksreacties ONBEKEND EN ONBEMIND

Wat ontroerend
Wat een mooie inhoud
Wat een kracht
Wat een cadeau
Aan de Dieserstraat in Zutphen
Dankjulliewel 

Beste Woest mensen
Ik Wil jullie graag laten weten dat de 4 mei voorstelling diepe indruk maakte! Wat zat het goed en professioneel in elkaar! Met een waardevolle boodschap! Dank jullie wel! Groet en succes met de nog komende!

Gisterenavond het theatergezelschap aan de deur gehad. Wat een mooi en ontroerend stuk!

Mooi initiatief en dan in Corona tijd. Oude levensverhalen van Sinti, Roma en homoseksuelen( tijdens de WO 2) worden doorverteld en uitgebeeld door jonge mensen nu. Zo waardevol, vrijheid is immers niet vanzelfsprekend.
Dank jullie wel
.

Beste mensen van WoestOost!
Ontzettend bedankt voor de bijzondere privévoorstelling die we op onze stoep mochten ontvangen. Max en Jinte raakten me enorm met hun weergave van het verhaal van Zoni en de confronterende vragen over die ene seconde die je leven kan veranderen. Nogmaals complimenten voor deze constructie met voorstellingen aan de deur. We hebben er met ons vieren van genoten en waren onder de indruk.

Dit ja dit!
Om nooit meer te vergeten. Ze kwamen en ze ontroerden. Dit gaat nog lang narimpelen.
Dank jullie wel kanjers x

Vanavond hadden we het filmpje gekeken met ons gezin, vlak voor het bezoek van 2 fantastische spelers.
Wisten wij veel dat het zo goed op elkaar aansloot. Het sloot zo mooi aan! …We waren klaar met het filmpje en zaten nog na te praten, keken om en daar reden Fay en Dora voor ons raam… Zij en wij zaten direct in de voorstelling. Niks niet van: hee leuk dat jullie er zijn! Gewoon hup, in de voorstelling.

Ze namen ons mee naar toen, in het nu. Heel natuurlijk. Ze vulden elkaar mooi aan. Voor mij was het alsof ik naar 2 zussen luisterde.
Na afloop applaus, fijne woorden, deur dicht. Zij verder, wij verder. Maar toch anders. En we gingen eten en praten over “Hoe ga jij om met mensen die anders leven dan jijzelf?” Onze dochter stak de lucifer in haar haren…
Lieve mensen, Dit was echt een prachtige avond! Dank jullie wel hiervoor!

“Lang geleden, niet vergeten Onbemind en onschuldig geschiedenis die achteraf nauwelijks begrepen kan worden er zijn jeugdigen, die meer open zijn dan eerder mogelijk was genereuzer, invoelend, vertalend, verbindend en helend hoop uitsprekend voor een nimmere herhaling van onmedemenselijkheid Regenboog”
Complimenten en Dank voor de voorstelling Allemaal!

Lieve spelers, lieve makers,
Dank weer voor een prachtige voorstelling die gisteravond bij onze voordeur gespeeld werd door Sam en Saar.
Met het late zonlicht op onze gezichten, brachten zij ons het verhaal van Zoni, die door een lotsspeling zijn noodlot ontliep. Het blijft bizar te beseffen hoe makkelijk het blijkbaar is dat mensen zó tegenover elkaar kunnen staan dat ze de ander niet meer zien als mens, maar enkel als anders/afwijkend/abject. En hoe je als mens altijd verschil kunt maken. Hoe hoopvol en liefdevol is de boodschap die Zoni ons geeft door altijd de goedheid van mensen te zien en jezelf de opdracht te geven om je altijd te blijven verdiepen in die ‘ander’ door nieuwsgierig te zijn. Het heeft ons geraakt! Bedankt.

Gisteravond een fantastische voorstelling Onbekend en (on)bemind gehad bij ons aan de deur. Dit theatergezelschap gaf een accuraat beeld van het leed dat in de oorlog is aangedaan.

Mooi, ontroerend en indrukwekkend.

Respect#4mei#indrukwekkend
Respectvolle en inclusieve commentaren leiden tot meer gesprekken van een hogere kwaliteit.

Een antwoord op de vraag die het publiek meekreeg om verder over na te denken/praten:

Nooit ben ik getuige geweest van een “moment” waarop mensen anders behandeld werden.
Wel was ik getuige van een voortdurende onwaardige “manier” waarop mensen anders behandeld werden.
Het was die “manier” die de grootste indruk maakte op mijzelf, in de omgang met anderen, die net zo leven als Ikzelf en het werd “helaas en gelukkig” een leven dat mij heeft gevormd en WIJ samen in vrijheid mogen denken aan ONZE wereld.
Frits Gies (een verteller van onze eerste en tweede editie van Theater Na de Dam) 1930 tot heden.

Voor mijn 5e verjaardag mocht ik een pop uitzoeken. Dit werd een pop met zwarte haren en een bruine huidskleur. Een tante van me die in de VS woonde en daar was opgegroeid, was voor een bezoek over. 
Zij zag de pop en was woedend over de kleur. Zij nam me mee naar de winkel om een andere pop uit te zoeken. Dit werd een blanke pop met platinablond haar. Hoewel blij met mijn tweede pop was ik erg in verwarring en begreep ik de boosheid van mijn tante niet.  In de loop van mijn leven heb ik dit kunnen plaatsen maar nooit begrepen. Beide poppen zijn mij altijd dierbaar gebleven en staan symbool voor “anders mogen zijn”.