You always hurt the one you love – 2021

Op vrijdag 25, zaterdag 26 en zondag 27 juni spelen we de energieke, fysieke en muzikale voorstelling You always hurt the one you love.

In You always hurt the one you love kruipen jonge acteurs in de rol van worstelende ouders. Ze laten op humoristisch en schrijnende wijze verschillende momenten uit de relatie zien, de liefde maar ook de worsteling, ruzies, de crisis en het einde van de relatie.

Terwijl de jonge acteurs de liefdesgeschiedenis van de ouders onderzoeken, gaan ze ook met elkaar en het publiek in gesprek. Acteurs vertellen persoonlijke anekdotes en stellen het publiek op kantelpunten de vraag: ‘wat is beter, stoppen of doorgaan?’

Met theaterklassiekers als Bedrog van Harold Pinter en Scenes uit een huwelijk van Ingmar Bergman is You always hurt the one you love niet alleen een voorstelling over scheiden, maar vooral over de liefde zelf. Hoe spannend en aantrekkelijk het is om eraan te beginnen.

Deze voorstelling is uitverkocht!

Locatie:
De voorstelling speelt op locatie in de Theetuin in Vierakker.
Het adres is:
IJselweg 13
7233 SJ Vierakker

Onbekend en onbemind – 2021

ONBEKEND EN ONBEMIND – Te zien op 4 en 5 mei 2021

Vanuit het landelijke Theater Na de Dam maakte Woest Oost dit jaar, in samenwerking met de Muzehof, een drieluik als voorstelling:  een beeldende, muzikale video en een voorstelling met een gespreks-geschenk bij het publiek thuis aan de deur.

Op 16 mei 1944 vond in Zutphen de razzia plaats die alle Sinti en Roma oppakte om deze vervolgens naar kamp
Westerbork te deporteren. Het was niet de Duitse- maar de Nederlandse politie die deze mensen arresteerden.
Zoni Weisz overleefde op bijzondere wijze deze Razzia. Jongeren uit Zutphen reflecteren op zijn verhaal en ervaringen. 
Onder leiding van theatermakers Irene Kriek en Jantien Fick maken deze jongeren de voorstelling: ‘Onbekend en onbemind’ 
Hoe komt het dat wij zo weinig van deze geschiedenis weten?
Wat betekent het om ‘anders’ te zijn en waarom zijn mensen zo bang voor mensen die anders leven dan zijzelf? 

Negen jongeren uit Zutphen gaan op zoek naar antwoorden, de geschiedenis van hun stad en naar hoe wij willen omgaan met het onbekende. 
Wat kunnen wij leren van deze verhalen opdat dit nooit meer zal gebeuren?

Publieksreacties ONBEKEND EN ONBEMIND

Wat ontroerend
Wat een mooie inhoud
Wat een kracht
Wat een cadeau
Aan de Dieserstraat in Zutphen
Dankjulliewel 

Beste Woest mensen
Ik Wil jullie graag laten weten dat de 4 mei voorstelling diepe indruk maakte! Wat zat het goed en professioneel in elkaar! Met een waardevolle boodschap! Dank jullie wel! Groet en succes met de nog komende!

Gisterenavond het theatergezelschap aan de deur gehad. Wat een mooi en ontroerend stuk!

Mooi initiatief en dan in Corona tijd. Oude levensverhalen van Sinti, Roma en homoseksuelen( tijdens de WO 2) worden doorverteld en uitgebeeld door jonge mensen nu. Zo waardevol, vrijheid is immers niet vanzelfsprekend.
Dank jullie wel
.

Beste mensen van WoestOost!
Ontzettend bedankt voor de bijzondere privévoorstelling die we op onze stoep mochten ontvangen. Max en Jinte raakten me enorm met hun weergave van het verhaal van Zoni en de confronterende vragen over die ene seconde die je leven kan veranderen. Nogmaals complimenten voor deze constructie met voorstellingen aan de deur. We hebben er met ons vieren van genoten en waren onder de indruk.

Dit ja dit!
Om nooit meer te vergeten. Ze kwamen en ze ontroerden. Dit gaat nog lang narimpelen.
Dank jullie wel kanjers x

Vanavond hadden we het filmpje gekeken met ons gezin, vlak voor het bezoek van 2 fantastische spelers.
Wisten wij veel dat het zo goed op elkaar aansloot. Het sloot zo mooi aan! …We waren klaar met het filmpje en zaten nog na te praten, keken om en daar reden Fay en Dora voor ons raam… Zij en wij zaten direct in de voorstelling. Niks niet van: hee leuk dat jullie er zijn! Gewoon hup, in de voorstelling.

Ze namen ons mee naar toen, in het nu. Heel natuurlijk. Ze vulden elkaar mooi aan. Voor mij was het alsof ik naar 2 zussen luisterde.
Na afloop applaus, fijne woorden, deur dicht. Zij verder, wij verder. Maar toch anders. En we gingen eten en praten over “Hoe ga jij om met mensen die anders leven dan jijzelf?” Onze dochter stak de lucifer in haar haren…
Lieve mensen, Dit was echt een prachtige avond! Dank jullie wel hiervoor!

“Lang geleden, niet vergeten Onbemind en onschuldig geschiedenis die achteraf nauwelijks begrepen kan worden er zijn jeugdigen, die meer open zijn dan eerder mogelijk was genereuzer, invoelend, vertalend, verbindend en helend hoop uitsprekend voor een nimmere herhaling van onmedemenselijkheid Regenboog”
Complimenten en Dank voor de voorstelling Allemaal!

Lieve spelers, lieve makers,
Dank weer voor een prachtige voorstelling die gisteravond bij onze voordeur gespeeld werd door Sam en Saar.
Met het late zonlicht op onze gezichten, brachten zij ons het verhaal van Zoni, die door een lotsspeling zijn noodlot ontliep. Het blijft bizar te beseffen hoe makkelijk het blijkbaar is dat mensen zó tegenover elkaar kunnen staan dat ze de ander niet meer zien als mens, maar enkel als anders/afwijkend/abject. En hoe je als mens altijd verschil kunt maken. Hoe hoopvol en liefdevol is de boodschap die Zoni ons geeft door altijd de goedheid van mensen te zien en jezelf de opdracht te geven om je altijd te blijven verdiepen in die ‘ander’ door nieuwsgierig te zijn. Het heeft ons geraakt! Bedankt.

Gisteravond een fantastische voorstelling Onbekend en (on)bemind gehad bij ons aan de deur. Dit theatergezelschap gaf een accuraat beeld van het leed dat in de oorlog is aangedaan.

Mooi, ontroerend en indrukwekkend.

Respect#4mei#indrukwekkend
Respectvolle en inclusieve commentaren leiden tot meer gesprekken van een hogere kwaliteit.

Een antwoord op de vraag die het publiek meekreeg om verder over na te denken/praten:

Nooit ben ik getuige geweest van een “moment” waarop mensen anders behandeld werden.
Wel was ik getuige van een voortdurende onwaardige “manier” waarop mensen anders behandeld werden.
Het was die “manier” die de grootste indruk maakte op mijzelf, in de omgang met anderen, die net zo leven als Ikzelf en het werd “helaas en gelukkig” een leven dat mij heeft gevormd en WIJ samen in vrijheid mogen denken aan ONZE wereld.
Frits Gies (een verteller van onze eerste en tweede editie van Theater Na de Dam) 1930 tot heden.

Voor mijn 5e verjaardag mocht ik een pop uitzoeken. Dit werd een pop met zwarte haren en een bruine huidskleur. Een tante van me die in de VS woonde en daar was opgegroeid, was voor een bezoek over. 
Zij zag de pop en was woedend over de kleur. Zij nam me mee naar de winkel om een andere pop uit te zoeken. Dit werd een blanke pop met platinablond haar. Hoewel blij met mijn tweede pop was ik erg in verwarring en begreep ik de boosheid van mijn tante niet.  In de loop van mijn leven heb ik dit kunnen plaatsen maar nooit begrepen. Beide poppen zijn mij altijd dierbaar gebleven en staan symbool voor “anders mogen zijn”.

Het kwam via de achtertuin – 2020

Het kwam via de achtertuin is een luistervoorstelling over de bevrijding van Zutphen die meer dan een week in beslag nam. Een einde, op zoek naar een nieuw begin in één van de meest gehavende steden na de oorlog. Deze oorlogsjaren staan gegrift in de herinnering van onze vertellers en er gaat geen dag voorbij dat ze er niet aan denken. Wat betekent vrijheid? Hoe kan je je vrij voelen in een situatie die niet vrij is?

Theatermakers Jantien Fick en Irene Kriek in de geschiedenis van Zutphen ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Hun onderzoek vormt de basis voor de luistervoorstelling Het kwam via de achtertuin.

Deze voorstelling is vrij te beluisteren voor iedereen, toch is het fijn, zeker in deze tijden dat voor deze mooie luistervoorstelling iets van inkomsten binnenkomt, bedenk dat je anders misschien een kaartje voor deze voorstelling had gekocht. Het geld dat binnenkomt zullen we gebruiken voor de afronding van dit project en om dit project volgend jaar weer te kunnen realiseren.
Onze dank is groot!


Een bijdrage kun je overmaken naar:


Muzehof – NL54 RABO 0142 3924 64 ovv Theater Na de Dam

Spelers: Norah Verheugd, Samuel Nagtegaal, Fay van Terheijden, Rama Al Jamal, Hadewin den Herder, Sebastiaan Nagtegaal, Otis van Terheijden, Norah Bouwhuis, Slava Abdo, Lente Loefs, Sanna van Dam, Sven Otte, Imme van der Werf, Simon Nagtegaal, Doris Wennekers, Eva Strijker en Andrea Bakker.

Concept, regie en montage: Irene Kriek en Jantien Fick

Deze voorstelling werd mede mogelijk gemaakt door: Theater Na de Dam, Woest Oost, Muzehof centrum voor de kunsten, Gemeente Zutphen en Het Torenfonds.

Courage – 2020

COURAGE is een voorstelling die gaat over moedig zijn in een tijd waarin angst regeert. Het kapitalisme is ten einde, schreeuwt het daarom zo hard? Het geloof is verdeeld, brengt het mensen daarom verder van elkaar dan tot elkaar? De aarde spuugt, blaast en protesteert, laat het ons daarmee zien dat er grote veranderingen nodig zijn? Onze zekerheden staan op losse schroeven. We weten niet hoe het verder zal gaan, we hebben nog geen nieuwe richting. De media excelleren in manipulatieve verhalen en fake nieuws, de klimaatproblemen worden steeds ernstiger. We leven in een wereld zonder houvast, er is even geen kompas. Dus hoe moet je als mens dit kompas afstellen, je morele kompas? Weet iedereen diep van binnen wat goed is en wat fout? Welke opties hebben we? Gaan we vluchten, vechten of bevriezen?. In Courage zien we 13 jongeren met deze vragen worstelen en slingeren ze schoorvoetend en zoekend wat antwoorden de wereld in. De voorstelling COURAGE is een oproep om je kompas op scherp te zetten, niet voor een individueel verlangen maar voor het verlangen de ander te blijven zoeken en te vinden.

Deze voorstellingen werd mede mogelijk gemaakt door de volgende partners

Nog niet eens zo lang geleden op dezelfde plek – 2019

Nog niet eens zo lang geleden op dezelfde plek was het hier oorlog. De stad Zutphen en zijn mensen hebben een eigen geschiedenis. De bruggen die hier ooit sneuvelden zijn weer opgebouwd. In dit project zijn wij de bruggenbouwers en worden jong en oud met elkaar verbonden door het tot leven brengen van wat hier ooit heeft plaatsgevonden; door middel van verhalen en theater.

Regie: Jantien Fick en Irene Kriek In samenwerking met: Muzehof & WOEST OOST Spel: Pepijn, Sebastiaan, Norah, Samuel, Otis, Florentien, Imme, Luca, Nora, Bas, Rama, en Liv. Met dank aan: Verhalen vertellers, Proeflokalen Zutphen, Museumwinkel Het Snoepje en Herman van Bosheide, leden van het Bovenkamerkoor en de Polsterren olv Fleur Tolman en alle andere mensen die hebben geholpen bij het bewerkstelligen van deze voorstelling.
Foto’s: Tim Hillige

 

 

Remember Me – 2019

Wat betekent het om lief te hebben, om te twijfelen, om langzaam tot waanzin te worden gedreven? In een wereld waarin je er steeds meer alleen voor staat, in een wereld die je het zelf uit laat zoeken, in de wereld waarin jij nu leeft, neemt theatervoorstelling Remember Me je mee in de tragische liefdesgeschiedenis van Hamlet en Ophelia.

Spel: Hinde de Dreu, Pepijn Bresters, Pjotr Zwanenburg, Jella Bron, Liz Bisschop, Josefien Overeem, Sandy Jørgensen, Max Koonen, Rahel Welday en Luna te Pas.

 

 

 

De Kleine Prins – 2018

Bij theatergroep Zjuust maakte Irene Kriek ‘De Kleine Prins’. Een muzikale bewerking van het beroemde boek van Antoine Saint-Exupéry

Julia moet volwassen worden, tenminste, op de manier die haar moeder het beste vindt namelijk door heel veel te studeren en een academische opleiding te volgen. Haar hele leven is al gepland. Dan ontmoet Julia haar buurman, een vliegenier die bezig is zijn vliegtuig te repareren.
Hij vertelt haar zijn avonturen. Over de Sahara woestijn, hoe hij daar belandde en hoe hij daar de Kleine Prins ontmoette.
Julia en de Vliegenier raken bevriend.
“Zo is het om een vriend te hebben, goede vrienden zijn als sterren, je ziet ze niet altijd maar je weet dat ze er altijd zijn”.

Tekst en Regie: Irene Kriek
Muziek : Fleur Tolman
Decor: Jeroen van Terheijden
Theater Zjuust – Beeldwerk Rolf Zeldenthuis

Let Love Rule – 2018

Bij theatergroep The Young Ones maakte Irene Kriek ‘Let Love Rule’; het sluitstuk van een drieluik.
Het eerste stuk was TROY, deze voorstelling ging over de angst voor het onbekende. Over mensen die anders zijn dan jij en dat je in plaats van muren op te trekken ook bruggen kunt bouwen. Het stuk dat daarop volgde was Na Mij de Zondvloed, hierin ging het over de vraag hoe tolerant wij eigenlijk zijn naar de ander en wat er voor nodig is om mens te kunnen zijn.

Let Love Rule is het sluitstuk, twee Syrische, een Eritrese en zeven Nederlandse jonge acteurs vertellen het verhaal hoe het is om je open te stellen voor de ander en zelf te willen nadenken in een wereld vol tegenstellingen. Hoe het is om een geliefde in een aanslag te verliezen en je daarna niet te laten meeslepen door haat. Omdat geweld en wraak nooit een optie zijn om verder te komen.

Tekst en Regie: Irene Kriek
Theater: The Young Ones Fotografie: Charlie Feld

 

Na Mij De Zondvloed – 2017

Bij theatergroep The Young Ones maakte Irene Kriek ‘Na Mij De Zondvloed’; het tweede deel van een drieluik over de vluchtelingenthematiek.

De brand in Syrie woedt onverminderd voort. Terwijl de vluchtelingenthematiek het Nederlandse denken en de politiek in zijn greep heeft, hebben we nog altijd geen antwoord op de stromen asielzoekers die proberen op brakke schuiten het Europese vasteland te bereiken. We voelen ons bedreigd. Meer en meer verdwijnt het draagvlak in onze wereld om de mensen die elders in de wereld de hel meemaken een veilig heenkomen te geven. Tijd om als Young Ones een nieuwe plaatsbepaling te maken.

Een voorstelling over wassend water, lebensraum en naastenliefde, gespeeld door 15 Syrische vluchtelingen en 15 young ones acteurs.

Tekst en regie: Irene Kriek / Jeroen Kriek
Theater: The Young Ones – Fotos: Hans van Eijsden

 

MedEia – 2016

Bij theatergroep The Young Ones maakte Irene Kriek ‘MedEia’.
Wat als je alles opgeeft, familie, land, cultuur. Ergens terecht komt waar je niet mag blijven. Als je nergens meer heen kan. En door de liefde waarvoor je alles hebt opgegeven, verraden wordt.

Tekst en regie: Irene Kriek
Theater The Young Ones